Yusuf Aydoğdu yazdı: “Bir Güzel İnsan”

BİR GÜZEL İNSAN…


Hayatta  bazı insanlar vardır ki; onlar çok özeldir; adanmış ruhlu, herkese faydası dokunan, güzel insanlardır. Bu cennetliklerden biriside rahmetli Fevzi Akyol amcamızdı. Elinde çantası şifa dağıtırdı. Daha çocuktum. Bir kış günüydü. Hasta olmuştum. Annemin herle aşına ve gürül gürül yanan sobaya rağmen titremem bir türlü geçmiyordu.  Hastaneye götürdüler. Ve 12 penisilin iğnesi ile köye döndük. Babam ablamı Fevzi Akyol amcaya gönderdi. Kimseyi kırmayan, zayıf yüzlü ve sevecen tavrıyla, elinde  çantasıyla kapıdan içeri girdi. Çantasındaki enjektörlerini kaynatma kutusuyla birlikte çıkardı. Güğümden aldığı su ile sobanın üstünde enjektörleri kaynatmaya başladı. Bir yandan onu izliyor, bir yandan da o ağır iğnenin acısını düşünüyordum. Öyle bol kepçeden her hastaya ayrı bir enjektör lüksü yoktu o zamanlar. İğneci gelirken getirdiği iğneleri kaynatarak siteril eder ve kullanırdı…Rahmetli tam 1 hafta geldi gitti. Ne yüksündü, ne yüzü asıldı. Her seferinde de bana moral vermeyi ihmal etmedi. Kim bilir kaç kişiye şifa dağıttı, kaç gönlü aldı…


Kabri nur, mâkamı âli olsun…

Yusuf Aydoğdu

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*