Yunus Emre Gürünlü şiiri: “Köşe”

KÖŞE

Sen yürürsün, sokak yürür, şehir yürür

Tarih yürür ardından peşi sıra.

İşitilir sokağın başından 

İskarpinlerinin tak tak-ları

Yollarını gözler cumbalı evlerinin

Pencereleri arkasına gizlenen genç kızları,

Kapılarının önünde sefaletinin kalan kırıntılarını 

Süpürür ihtiyar kadınları.

Sokağın dar geçitleri, uzun ince serilir önünde

Sıra-sıra bitişik evleri 

Her birinden bin bir hikâye 

***

Saklamaz artık sokağın köşe başı seni

Bekleyenin olmayacak artık

Gözlerini korku ile mıhlandığın 

O virane köşeye 

Ayyuka çıkacak bu uslanmaz aymazlığın

Şairin  yazdığı son mısra olacaksın.

***

Bu sokaklar hep çıkmaz değil ya!

Ötelerden bir el uzanıp

Tutar da nabzını 

Attırır, kendi göğsünde yaşayamadıklarını…

Esen yelde savrulan kuru yaprak misali 

Yolunu yitmişlerin semtine doğru  

Savruldukça ufalanacaksın

Deşeceksin değdiğin her ciğeri parça parça.

        ***

Yükselip tutacaksın ellerinde 

Semada ki tüm yıldızları,

Şarkılar mırıldanıp, yürüyeceksin aheste aheste.

Şehrin en kalabalık caddelerini dolaşacaksın.

Çıkmazlar, köşe başları, köprü altları ve sisli bulvarlar da

Renk renk açıp en solgun ve donuk benizlerde 

Hayat bulacaksın…

Yunus E.GÜRÜNLÜ 15.01.2020 S.21:45

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*