Yunus Emre Gürünlü şiiri: ” GECENİN IZDIRABI “

Artık yazmaya ara vermiştim,

Ama sana kaldığım yerden devam etme vaktiydi şimdi,

Sensizliğe uyandığım her gecenin sabahı,

uzandı ellerim,

Yazmaya tövbe ettiğim müsvette kağıtlara.

Mürekkebimden aşk değil,

Gözümden sel gibi akan kandı,

beyaz kağıtlara.

Doğum sancısı çeken kadın gibi,

Kelimeler doğmak istiyordu ellerimden,

ve süzülerek,

Yüreğimden boşalıp

kalemimden dökülmek,

Ve Gözlerim her kapandığında,

Sarsıntısına küre-i arzın dayanamayacağı,

Şiddetle sarsılıyor ve irkiliyordum.

Tanrım bu neydi ?

Bu uzun, bu sonu gelmez, bu lanetli gece ?

Yatağımda iki büklüm olmuş,

seni hayal ederken,

Hıçkırıyor, korkuyor ve iç çekerek ağlıyordum…

Yunus E.GÜRÜNLÜ

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*