Ülkücan Sütbaş şiiri:”Firkat”

Firkat

Dargınım f’irkatin fesine

Yerleşti içime sine sine

Geçmedi kara kış da

Geçmek bilmedi yine

Kar avlumdan gitmesin

Razıyım acıdan acı damıtmaya

Iraklar onu alsa da

Gönlümden eksilmesin

Yaşlı koca çınarlara

Sevdalıyım ezelden

Bütün sevdalar bezm-i elestten

Gocunmam ayağıma batan dikenden

Ariyettir yara

Değmez açmaya

Şah damarımın Sahibi

Ne olur duy beni

Şiir müteahhitleri basmış her yeri

Kalmamış sevdalara

Tertemiz bir feza

Şimdi nasıl acımaz

Edebiyata sığınan

Edep timsali kalp

Ey kalp!

Ölmeyi arzulama

Götürsün seni firkat

Ülkücan Sütbaş

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*