Uğur Cengizhan şiiri: ” İsim “

Fotoğraf: Süreyya Seneldir

İsim

Evvelce ki kendimi özlüyorum,

Kalemim açık, çayım sıcaktı, mesela…

Sarı Lacivert kravat takardım,

08.00 da kahvaltımı yapardım.

İktidara söverdim, böyle eğitim mi olur diye,

İktidardı o, en iyisini bilirdi.

Bir de, uykusuz kalmama sebep olan, üçüncü sayfa haberlerinde görmekten korktuğum komşularım Mehmet ile Nermin,

Laf aramızda Allah yardımcısı olsun Nermin’in…

**

Yine de

Şimdi daha bir güzel, Beyoğlu,

Sabun gibi taşlardan örülmüş dik yokuşlarıyla…

**

Bu sıralar ütülü gömlek pantolon giymiyormuşum,

Yakamda kalem lekesi yokmuş,

Penceremden anason kokusu gelir olmuş,

Olur olmaz saatlerde bir isim bağırıyormuşum,

Bana, ne olmuşmuş.

Ahhh Canan teyze…

**

Ama

Şimdi daha bir güzel, Beyoğlu,

Asmalı Mescit daha…

**

Bitişik fırından ekmek alırım, mis kokulu, biri Canan teyzeye…

Aptallık etme, vereyim sana gül gibi kızımı diye tutturdu yarı ciddi yine,

Halkla İlişkiler mezunu, hamarat, tatlı dilli imiş,

Adam edermiş, severmiş gizliden beni,

O da benim gibi sisteme sövermiş,

Adı Gülşen.

**

Yine de

Şimdi daha bir güzel, Beyoğlu,

Sabun gibi taşlardan örülmüş dik yokuşlarıyla…

**

Görebiliyorum gözlerini, kentin her bir yerinden,

Kanatlarınla gizlediğin gözlerini,

Ve alabiliyorum cennet kokunu…

Sana çıkıyor tüm yollarım Asmalı Mescit’ ten,

Kalemim açık,

Bir de sıcak çay senin ellerinden,

Özür dilerim Gülşen…

**

Ama

Şimdi daha bir güzel, Beyoğlu

Asmalı Mescit daha…

Uğur Cengizhan

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*