Tuğba Şahin şiiri:”Demokrattı Haksızlık”

Demokrattı Haksızlık

Yazdan kalan sâdece kendimiz

Çarşı standında ev reçelinin kokusuna hasret

Nefretle kaçtığım yerdi insanlardan

Aşkla döndüm adanın tanışmadığım âşînâ yabancı ve donuk bakışlarına

Şehrin en kalabalık mesleği kitaplarda, bulamadığımızı güldüğümüz yüzlere paylaşmak

Bilginin değer tartısında karşılaştım

Sahte tacir, hayal kırıklığı, umursanmazlık

Eski bir üniversite avlusunda yolumda hiç bana akrân olmadan yürümek 

‘Duvarları kirpinin yaladığı’ ihtilal şarkılarına barınıyorken

Gözleri gözlerimde şefkati andırır umuyordum görmeden

Ölüm üç kez çaldı kapımı

Kapı açık bile olsa 

Sorgulanmıştım Allah katında 

‘Bilir misin seni gerçekten sevdim’

Astılar ,kibarlıktan anlamıyordu takvimler Mayıs’ı gösterdiğinde

Güller mayısındaydık, Türkçülük fikri kadar onur duyduğumuz yaşımız ise on dokuz ,yirmi dokuz ,doksan dokuz

Bir sıfat yerle yeksan etti gururu ,İskilip Menşei ‘ne de benziyordu

Neden bir domates cumhuriyet altını eder?

Üstelik  o devir de bitmişken 

Hiç inanmadım, kalbimin metanetini vicdanımla hesapladım

Platon,tüm akıl hastahaneleri, karesinde ben hâriç herkesin olduğu fotoğraflar 

Tuğba Şahin

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*