Tuğba Şahin şiiri: “Bin Işık Yılı”

Bin Işık Yılı

Ucu yanık fotoğrafın ,sararan kısmında

Hiç yazılmamış bir öykünün isimsiz karakteriydin sen

Yolcunun seyrinde bir toz parçası

Göz yanılması

Vedâya bölüştürülen

+++ 

Bahçeye gezindim yarım kez,yoktun

Tam on yıl benden habersiz

Kırmızı çizgiler resmediyorken alnımda

Hangi ülkeye benziyoruz şehirlerde ayrılırken?

+++

Neyin olabilirdim ebabil kuşu çepherim

öylesi

Bir telefon açabilirdin 

Postaya çiçekler ekleyebilirdin 

Merdivenler sıra sıra

omzum yara bere bir tutam değmeseydi kolun dere bucak Yusuf Akçura silüetinden

Tahayyülün en gerekçesi mühürdür

Kırdığın Kâbe’ye durak değil mi?

+++

Yüzümden geçtim,bulamadım rengini aldanışın

İçtim hecenin  ilizyonundaki meyden

Ördüğüm kahr ,yanılmışım .

+++

Ayna parçacıklarında bireyin yolu çıkar haznedârın höyüğüne

Çoğalacaktır da elbet anlatmak niyetiyle tarih

Bir günü ezdik ,ömürlüğün nihayetinde 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*