Talân Ayşe Kanca şiiri: ” Tel Tel Dökülmüş Yalnızlığım”

Bir cami avlusu benim adım;
Bir karakol önü,
Bir park…
Kanata kanata terk ettiler beni!.

Yürüsek bir ömür,
Çıkmıyor o yuvaya yolum.
O duvarlara yazılmış ağıtlardan,
Resimlere gömülmüş yalanlardan,
Siyah beyaz bir yalnızlıktan geçiyor dünüm!.

Bir lokma nedir ki kursağında olmasa,
Bir söz nedir ki; söyleyenin olmasa,
Bir ev nedir ki yaşayanın olmasa?

Ben,
Kendimi bildim bileli yokum!.

Deseler ki,
Bağışladık sana seni;
Derim ki;
Bir cami avlusu benim adım!
Silme nefret,
Göz kararı umut…
Avut deseler,
Boş ver derim,
Onu unut!.

Terk i diyar edilmiş yarınlarıma,
Tel tel dökülmüş benim yalnızlığım!

Cehennem, ateşten ibaretmiş,
Benim cennetimi de ateşe verin!.

Talan Ayşe Kanca

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*