Talân Ayşe Kanca şiiri: “ELYASA”

Şahikaların bir adı var kadınım…
Seninle erdiğimiz bütün şahikaların bir adı var!.

Mürdüm rengi bir sokağın aşk çocuklarıydık biz…
Sen benden evvel sevmemiştin kimseyi
Ben senden sonra!.

Adımızı ifşa ettiler…
O nasıl bir zikirdi bilmediler!.

“Elyesa” idi adın,
Gurbet kuşları gibi vatanından uzakta,
Hep ninnilerinle avundun,
Avun Elyesa!.

Kimsesizlerin de bir kimsesi var
Belki benim kimsem senin kimsene el,
Ama inan var!.
Nasıl o mor salkımlı ağacın dallarında soluduysak biz aşkı
O dalların eğildiği topraktır onun kimsesi!.

Elyesa…
Ben düş bahçelerinde seninle seviştim,
O ten bir yok oluştu,
Binlerce kez kayboluştu!.


Şiir sensin,
Senin için yazılacak dizeleri seçmek hakkın,
İstediğin kadar yaz kendini,
Ben asırlar boyu okurum!.

Sırat dediler Elyasa sana,
Geçmek bir lütuf,
Kalmak azap…
Bir iyilik yap, tut ellerimden;
Düşersek cehenneme nâr olsun adımız!.

Talân Ayşe Kanca

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*