Sümeya Samıkıran şiiri: ” Vaka-i Vakvakiye”

Ey yaşatan! Yaşamak dedikleri bu kof muharebe
Küflü bir hançer gibi, boş bir saçma gibi asılı bende.
Doğar doğmaz kucağına döküldüğüm merhamet
Danton’u koklattı bana, kendisi Robespierre.

Dedi ki bilinçsizlik atmosferinde bilinç bir hatadır.
Yanılıyorsun demek istedim; dedim ve yanıldım
Şimdi bu ucuz silahlarla köşeye sıkıştırmışken beni
Onunla çarpışmak ucuzluğun daniskasıdır.

Fikrim! Fikrimi rahim belledi duygularım
Oysa neden şimdi aristokrat kesildi aklım?
Su yoksa şarap iç diyor bana kaleliler
Goethe’nin övgüsüne mazhar Baki miyim ben!

“Neden, neden” diye bir yankıya ihtiyacı yok sesimin
Dosdoğru cevapları hediye etti bana her asırdan bir şair
Şimdi bu üzerime kopan tufanda
İkna etti beni sarışın miço Cudi diye bir buzdağına.

Ne bekliyordum ki başka?
Mahrumum Nuh’un hücrelerinden ve bir elimde kanto
Baharatlı bir selüloz karışan kanıma
And this time, drink Jack Daniels not Coca Cola!

Sümeya Samıkıran

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*