Yeni doğmuş bir bebeğe can suyu veren kaburgamda taşıyorum seni,

Sorsan kanım bir İstanbul gecesi,

sesin aktıkça yatağıma.

Ne yaz gerek şimdi bana ne de kar.

Adın yalaz yalaz çarpar hücrelerime

Suskun bir ninnidir, ar.

Soğuğun da sıcağın kadar kahredecek derecede bağlandım sana.

Dudakların değil, bir av tüfeği bu uzanan bana.

Oysa bende intihar, intihar, intiharlar..

Kadife bir kâinata uzar.

Saçlarımda her asırdan Leylalar, Xecêler

İlmek ilmek kokunu işler.

Yastığımda adı konmamış bir memleketten şarkılar..

Geceler coğrafyamda hep sana doğar.

Sümeya Samıkıran

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaş