Dehrin Sonu

Terkedilmiş bir gökyüzüyüm

Sırtımda bir torba

Mezarlar öksürdüm kalbimle

Ayağı tozlu, yüzü kirli çocukları gördükçe.

Ben dehrin sonuyum

Salıncağımı zaman çizelgesine kurdum

Levh-i mahfuzdan sûr’a

Sallanmakta ruhum.

Liberalizmin kölesidir boynum

İğdiş edilmiş kahpe soylu

Pıtrak fedailer ordusu

Koşun!

Kaybetmelerin kıblesidir boynum

Bir sa’y miktarı dön etrafımda

Say ki kurtuldun

Hacer’ul esvedim gözlerine çarpınca.

Sümeya Samıkıran

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaş