Sümeya Samıkıran şiiri: “Belkıs”

Sana ihanet ettim
En acı gününde en yakınından önce ben, yanında belirdim
Sana el uzattım
Senin kederini senden fazla yüklendim
Sana en masum, en içten sözlerimi mısraladım
Baktığım çiçeğin gülü de dikeni de sendin
Seni ana gibi, kardeş gibi en azından düşman gibi sevdim
Sana yalanlar söyledim
Seni sevdiğimi, sevmediğimi söyledim
Sana dürüst bir elçi gibi geldim
Senden tehdit edilmiş bir ulak gibi çevrildim
Sende Belkıs gibi ağırlandım
Sen Taif’e benzedin
Ayaklarımı kanla kınaladın
Uzattığın güllerin dikenleridir avuçlarımdaki
Sen bağrı göğe açılmış bir meşenin ruhuydun,
Ben İstanbuldum.
Sen çağ açıp çağ kapattın.
Onca ömrü adadığın beni, talan ettin.
İnşa ettin.
Ne ettiysen sen ettin
Beni sev diye değil
Benden kaç diye de değil
Tek derdim hatrında beka bulmaktı
Bâkiyim hatrında bilirim
Zira bu şiiri yazmayı aklıma düşüren de sendin.

Sümeya Samıkıran

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*