Semiha Arasbora şiiri: “BEN VE EYLÜL “

Neden sevmezsin ki eylülü hünkâr?

Ab-ı aşklar vardır âşikâr kalan

Düşerken yapraklar şimşeği çakar 

Mevsimidir aşkın gönüle dalan

**

Severim eylülü mert eğmez başı

Yapraklar düşerken çatlatır taşı 

Sırtına yükleyip ağulu aşı

Uzatır geceyi dertlere salan

**

Severim eylülü kalır gonca gül

Gerçektir kokusu mest olur bülbül

Bilmeyen vefasız koklasa sümbül

Gönlü oyalayan nevralar yalan

**

Severim eylülü sızarken damla

Kursağını kesen sırçalı camla

Yere odaklanıp kalmış zor imla

Toplanır hüzzamda kendini bulan

**

“Severim Eylülü” der Arasbora 

Köklere tutunan düşmez ki kora

Yaprak değil olmaz o alabora 

Mesut olmaz onun gönlünü çalan

Semiha Arasbora 13.09.2019

1 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*