Selvi Yıldırım şiiri:”Leyla”

Leyla

Geceleri tükettik

Güneşe ne kaldı Leyla

El etek çekildi

Kusmadan aşkımızı şiirlere

Tuz basmadan yaralarımıza

Sabah oldu sayılmaz Leyla

Bin yıllık yalnızlığı tatmadan

Sürünmeden kanaya kanaya

Tütünü çekemeden

Hücrelere kadar

Sövmeden ana avrat

İçtik sayılmaz Leyla

Takılmadan

Bir güvercinin kanadına

Bir tas su koyanın

Babasına rahmet okumadan

İçmeden kana kana

Busesinden sevgilinin

Uçtuk sayılmaz Leyla

Ağlardık ya çocukluğumuzda

Bir ufuk görünürdü

Bir güneş doğardı

Çiy tanesine basardık

Beyaz atlı prens gelmeden

Alıp götürmeden elimizden

Gittik sayılmaz Leyla

Ağlamadan sarsıla sarsıla

Terkedilmeden iliklere kadar

Kaldırımlara vurmadan

En acıtan yaralar almadan

Kavrulmadan yüreklerimiz

Sevdik sayılmaz Leyla

Sımsıkı sarılmadan

Öpmeden alnından geceyi

Deliksiz uykulara dalmadan

Sonra bir kuşluk vakti

Dövmeden dalgalar sahili

Ne bir saat ne zil sesi

Yankılanmadan bedenlerde

Uyandık sayılmaz Leyla 

Ağıtlar biriktirmeden

Tek heceli kelimelerle

Anlatmadan derdimizi

Güneş tutulmadan

Ay kanamadan orta yerinden

Göğüslemeden mermileri 

Öldük sayılmaz Leyla

Suratına suratına haykırmadan

Suskunlukları bırakıp

Adam gibi

Bitti bitti demeden

Bitti artık

Arkasını dönüp gitmeden

Bitti sayılmaz Leyla

Selvi Yıldırım

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*