Reyhan Yılmaz yazdı: “Kayıp Puzzle Parçası”

Kayıp puzzle parçası

Hiç o resme ait hissetmediğiniz oldu mu ?

Düşün ki kayıp bir puzzle parçasısın ve şimdiye kadar sırf desenin, ‘bütün’e uyuyor diye seni zorla hiçbir kıvrımının uymadığı bir boşluğa sokmaya çalışmışlar. Desenin bütünlüğü bozulmasın diye sağından solundan kırpmaya seni bölmeye eksiltmeye, sana ait olmayan parçaları zorla işlemeye çalışmışlar. Sırf bütüne uy diye.

Bir gün artık eksilen parçalarının sızısına, ruhuna yüklenen ve sana ait olmayan parçaların ağırlığına dayanamadığında bir bir indirmeye başlamışsın bütün yüklerini. Geriye sadece sen kaldığında, sana dair ne varsa yeniden top(ar)lamaya çalışmışsın.

Aynaya bakıp her seferinde iyi bir kadın iyi bir anne iyi bir öğretmen, iyi bir kul, iyi bir evlat görmeye çalışmak ne kadar yorucu hiç fark ettin mi? Hiç fark ettin mi ‘sen’ olana gelene kadar ne kadar çok sıfat var adına iliştirilen….Kimsenin kimsesi olmadığın o tek an için neler feda ederdin bir düşünsene…

Anka’nın sırrı yanması küllerinden doğması kısacası mucizesi gibi görünse de bizim görmemiz gereken asıl hakikat şu belki de: Anka kendinden vazgeçti her seferinde. Görünen kendinden. Alıştığı, herkesin bildiği belki de doğru bildiği kendinden vazgeçti.

Yanmak gibi görünen bir doğuştu Anka’nınki…

Ait olmadığınız resimlere sağınızı solunuzu kanatlarınızı cümlelerinizi budayarak sizi zorla tutturmaya çalışanlara inat, kendi resminizi bulabilmek için biraz daha cesaret…

Belki de Ressam Bob şuralara bir yerlere başka bir resim çizmiştir size.

Ait olduğunuz, tam da uyduğunuz bir şekilde…

Kim bilir ?

Reyhan Yılmaz

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*