Pakize Güvenç şiiri:”Yüreğimin Zarif Yargıcı “

Yüreğimin zarif yargıçı

Yalnız ardıç’ın kökleri saç kıpırtılarıma düşen bir kalp yuvası
Çer çöp aramak ister isen
Ben yıllardır çuvalı ağzına kadar sızı ile dolmuş bir düğümüm
Cahit ile Zehra’ nın doğumunda kaldı aşktan anladıkları kalbimin
Çoğul tek cümlem bile yok
Harfin yanında harf olsa cümle kazası oluyor varlığım
Büyütürüm her şeyi
Kalp ütüler
Ve herkesi çamaşır gibi haddine asar
Suretime sadık yıkılırım
Zarif olgun ve bir  o kadar da buruk bir tebessüm tablosunda harcadılar tüm kalp boyalarımı
Boyumun yetmediği her akıntıya ters kapıldım
Ve aşkın kağnıları hiç geçmedi bizim caddeden
Anlarsın ya
Methanetsiz bir duyarlılık var  benden kırptığım fotoğraf kütlesinden geçmişime yüzülen  kalbimin kağıdından yunan harfleri gibi çekilen
Antikacıları taşlayan ve zamanı kıran bir gülüşüm kaldı bak sahiden
Tuhaf bir utangaç
Zorunlu bir mutluluk gibi kendi şehrimde sığıntıyım
şimdi farkettin gönlüme giydiğim  hüzünleri
Vaktinde boş ise
F’ezaya karş bir ışık yılı  kahve yudumlayalım 

1 yorum

  1. Şiirlerinizi takipteyim farklı buluyorum ,tebrikler

    “fotoğraf kütlesinden geçmişime yüzülen kalbimin kağıdından Yunan harfleri gibi çekilen
    Antikacıları taşlayan ve zamanı kıran bir gülüşüm kaldı bak sahiden”

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*