Pakize Güvenç şiiri: “Zehri_i aşk toprağı sılaya sulanmaz güzelim”

Zehr_i aşk toprağı sılaya sulanmaz  güzelim

Oedipusdan aldım bozuk haberin
Malaz çeşmelerde narkinson çiçeksin
Sen ki aşağılarken toprağının derilerinden akanları
Biraz nergis birazda Zeren değil misin
Tuğbasında gezdiğim saç diplerinin dahasında göz bebeklerimin üzerine kustuğum yosun kirpiklerimi
Aşk diyorlar en muhacir habere
Son farsi tütsüleri t/Araf tutarak  tüterken minarelerde
Müslümanım ben güzelim
Ezanımda ç/ağlayan kalbim
Gözlerim yassı bir ok seccademin riya geçirmez göğsünde
Su sızarsa bu ilişkiden bu secdeye göz iklimlerim
Serdedir bilirim
Ben Müslüman bir gamzeyim ey gazelim
Tehlikeli bir ahlak fitnesiyim
Suizandan bin ırmak çağıltısı iç çekişlerim
Allah katran etsin parçalasın göğsümdeki v’atanı
Ben müslümanlıktan ritim vermem ele güzelim
Kabuk b’ağladığım yemişler bitkiden geçmez
Sarık bağlasam duvarlarıma ömrüm şedde etmez
Müslümanlıktan ölü   sahabelerin ruhuna
Elfatiha kanatan  ihtiyar ömrüme
Keçeler ile bir gül geçirdim
Tüm nebatatın dudaklarından kanadı kırık kuşların kahkası havalandı
Ben mor bulutlar gördüm güzelim
Zehr_i aşk toprağı sılaya sulanmaz güzelim
Seni çok özledim 

1 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*