Bağışlanma terennümü

Taze toprak kokusunu unuttum

Unuttum gözlerimden damlayanı

Bir zamanlar adım tövbe iken

Unuttum satır aralarından giyindiğim anlamları

Kalemlerim surelere bölünmeden mecnun denilirdi bana

Kendime dair olanı unuttum

Karıncalar yürüdü okyanuslarımın damarlarından

Uğur böceklerinin damarındaki kızıl geçit ve siyah noktadan

Doğaya yankılansam ne faydadır şimdi

incir çekirdeğinde gizlediğim hüznümü

Pişmanlığımı unuttum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaş