Ömriye Karataş şiiri:”Kuşlarla Söyleşi”

KUŞLARLA SÖYLEŞİ


karga leşe konar
baykuş virane konaklara
bülbül gül kurusu gülizara
gülüşünün demlerinde kumru kuşu olsam yar

kırmızı kentlerden geçtin
şehrazat masallarından
yüzyılların eskitemediği ey kitap
bir güvercin uçtu nuhun gemisinden
tufanın dindiğini söylüyor kalbin
gülüşünün demlerinde beyaz bir güvercin olsam yar

gül şehrinde buğulu gözlerinden akan yağmurlar
kapanmaz sanma sinemdeki onulmaz yaralar
mavi göklerde sıra sıra salınır telli turnalar
yardan haber var mıdır bam telini sızlatan demkeş kumrular
gülüşünün demlerinde bir telli turna olsam yar

bahar kuşları aşkın defterinde müteessir
bülbül şakıdıkça gül dalında yaşama sevinci verir
baykuş virane gecelerden ayrılık diye ötegelir
şefkatli kumru gibi uzun uzun ötüşün buse selidir
gülüşünün demlerinde kumru kuşu olsam yar

vuslatlar uzayıp duruyor bir selvi dalı gibi
toygunlar tünüyor genç ömrümüzün saçaklarına
anka kadar görkemli güzelliğinin uzaklığına
masallar okuyorum
kafeslerdeki kuşlar yaralıyor teleklerini
hüma vuslatı uzak mı yar

gülüşünün demlerinde bir hüma kuşu olsam
yeryüzü acılarına hiç inmeyen
kimseyi incitmeyen
gülüşünün demlerinde bir hüma kuşu olsam
gölgesi vuslatı tamamlanmamış aşkları tamamlayan

Ömriye Karataş
27.07.2018

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*