Ömriye Karataş şiiri: “Mihrimah Sultan”

üsküdarda tek bir minare uzanır göğe
yalnızlıktır belki de adı
at meydanında büyük bir şölen
hayallerin miydi cüzzamlı iç oğlanı rüstempaşa
kim bilebilir aşkların gizem dolu yalnızlığını
ay da sensin güneşte sen mihrimah sultan

istanbulun altıncı tepesinde bir ay gibi parlıyorsun
mihrü ve mah ile asrın en şaşalı sultanısın
hani der ya şair ’’olacak bir kişinin bahtı kavi
Kehlesi (biti) dahi mahallinde işe yarar’’
şiir ve şair sevmezsin
şiir gibi kadınlar seversin nedendir rüstem
paşa
kim sevmez ki şiir gibi kadınları
raksederler gecenin bir saatinde gül ağaçlı kitreli sularda
aşkın sanatında beklemeyi ve tevekkülü öğretirler
en büyük aşklar yaşanır ve biter suyun raksında
gül dalından fırçalarla kalbine vuruşum ondan
ay da sensin güneşte sen mihrimah sultan

avlularında eteklerini giymiş bir kadın silüetidir istanbul
asırlık bir çınar avlularda yorulan
yorgun bir baston üsküdarda yol alan
ay da sensin güneşte sen mihrimah sultan

mihrimah aşkın sanata yansımasıdır
belki bir gün vuslat gerçekleşir diye uzanır bir güneş edirnekapıya
üsküdarda ay doğarken edirnekapıda güneş batar

avlularında eteklerini giymiş bir kadın silüetidir istanbul
ebruli ezharı bir noktadan seyretmek kalır aşıklara

Ömriye KARATAŞ
29.10.2018

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*