Ömer Dilbaz şiiri: “Umut Işığı”

UMUT IŞIĞI

Sönük bir yerdeyiz,

Her gün hafakanlar basıyor,

Günaha dolanmış zihnimizi…

Ucuz bir umut estiriyoruz,

Batıdan doğacak günün sabahına,

Yalnızlık çöl soğuğu gibi sardı bedenimizi,

Güzel günleri hayal eden çocuk gibiyiz.

Ha bugün ha yarın …

Belki mahşerde sevgililerle,

Olsun vicdan çarkı dönecek muştuya,

Muhabbet en son kertesinde de olsa,

Yine de varacağız Mevla’ya…

**

Uçurum kenarındayız,

Ama aşağısı güller bahçesi,

Dikenleri ahirzamanda inleyen ızdıraplar,

Altın başaklı acımsı sabır ekiyoruz,

Gönlün sevda bahçesi,

Zülme inat günaha inat,

Devri güle hasret bedevi gibiyiz,

Çöl ortasında kardelen suluyoruz,

Doğacağına inandığımız umutlara…

Ölüm bir müjdedir bize,

Vuslatına susadığımıza layık isek eğer,

Ümit edersek sabır edersek eğer ,

Sevgiyle bekler bizi peygamber…

Ömer Dilbaz

21 yorum

  1. Dünden bu güne yaşadıklarımızın özetiydi. çok güzel anlattınız.Var oluş ve yok oluş arasındaki zaman dilimi.Bu zaman da neler yaptık? yaptıklarımız, yani hizmetlerimiz de çok önemli. şiiri severek okudum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*