Nimet Taner şiiri: “Tarifsiz”

TARİFSİZ

toprak anaydı
yırtmadan bağrını
açmazdı hercai
toprak candı
eksik edersen suyunu
beslemezdi tomurcuğunu
ancak kaç can daha içmeliydi
koklamak için hercai

el bebek gül bebek
yine toprağa düştü şehit bebek!
her canlı ceset omzuna almış acısını
toplanmıştı avluya
cümle gözler mil çekilmiş âmacasına
aranıyordu yol yol
kasvetli gece kör
sonsuz kadar soğuk
gecenin karasını yırtan yanık ses

Ah o ses
gömülmeli toprağa bu gece
ışığın yeşil haberin kara
gelme üstümüze kara bela
indirme al bayrağı göğümüzden
duvarlarımızda dökük sıva

Ah ana !
bir cenaze yavrun
bir cenaze sen bu gece
Rahman’ın rahiminden emanetin
nazlı bir yolcu bu gece
cümle mintanlarını soyunan güruh
tahtından sabır hükmetsin acıya
giy acı gömleğini
Acı misafir bu gece
acıyan kanayan yerlerim
al kırmızı kan kırmızı
acıyacak neyim varsa acı bu gece

Ey ana
acını yıkamaya yetecek mi
dökülen gözyaşı bu gece
her hücresine sinerken yavru kokusu
uçup gidecek mi o anaya bir sorun

bütün bir ömrü sığdırmışlardı iki küçük valize
öylece derdest edip savurdular
odanın orta yerine
eli varmazdı kimsenin
almaya tutmaya dokunmaya
ana sarıldı serildi üzerine
yavrusunu öpercesine öptü
koklarcasına çekti içine
kirli çamaşırları bir bir

ANA AĞLADI
GÖK AĞLADI
YER AĞLADI

toprak ıslandı
çorağa bağladı
ölüm can aradı
bir fidanın dalında
bir ananın bağrında

ölüm asıldı kaldı…

Nimet TANER

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*