Bir bulut bıraktın göz kapaklarımın üzerine
Uzaklara yelken açıp giderken benden
Gözümü açsam taşıyamıyorum
Kapatsam şimşekler çakıyor yüreğimde
Kaybolma diye ufkumdan
Kırpmadan gözümü bakıyorum ardından
Yokluğun kasvetli bir bulut
Bir görsen, ha yağdım ha yağacağım
Ben bir sana yenik düştüm
Bir de senin hasretine anlayacağın
Kimseler anlamaz anlatsam hâlimi
Ben bu derdi, yalnız uçan kuşlara anlatacağım
Şimdi beklediğim
Bir gökkuşağıdır
Yağmurların ardından parıldayan
Beni bıraktığın yerden
Sana rengârenk köprü kuracağım
“Gel” dersen
Üzerinden mutluluğa koşacağım
“Gel” dersen gönlünün ummanına yelken açacağım
“Gel” dersen
Belki de sevinçten çıldıracağım
Bulutlara sarılp hüngür hüngür ağlayacağım
“Gel” dersen eğer…

Nilgün Özdemir

3 thoughts on “Nilgün Özdemir şiiri:”Bulut””
  1. Bulut var insani sefkatle koruyan
    Bulut var insana bir derya getiren camurdan
    Bulut var usuldan
    Insana gokkusagini mujdeleyen; dayan.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaş