Naz Bektaş şiiri: “Mor Sonbahar”

Mor Sonbahar 

Mor sonbaharım 

Kusursuz hüznüm 

Ne lâf etsem de 

Dondurmayan kışım

Güz’ün giz’inde gizli 

Yaşanmış hayalet duygular 

Uçuşur gazel gazel 

Hangisini tutsam yabancım


Sonra hışırdar esvaplar 

Bir gecekondu balkonunda 

Çocukken mırıldandığım o şarkıyı hatırlarım 

‘Sevgi kuşun kanadında’ 

Ah iflah olmaz kalbim 

Yine mi kendini kandırdın 

Hadi 

Yolculuk vaktidir


Taşın gündüzün sarı aynasından 

Gecenin koyu lacivet kıyısına 

Kaç 

Dört nala kaç 

Bıçak gibi kovalayan anılarımdır

Naz Bektaş

1 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*