Mustafa İdris şiiri: ” NAAT “

I-

Geceyi zorlarken kanlı gözlerimin kepenkleri 

Izdırap yankılanır kalbimin dört duvarından

Sıddıki bir söz yankılanınca göğsümün siperinden

Belki bin Nevfel dirilir uzakta ki mezarından

Metastaz fikirlerle intizarı yitmiş sabahların 

Tüm nuru karanlıkta kaybolmuş gecelerin

Kanatlarında umutlarını boşaltır bir kuş 

Yürümekle biter mi sanki bu yokuş

II-

Uzun bir yolculuktan dönüyorken sen

Taif rüzgarlarıyla savruluyordu saçların 

Yüzünde; yüz karası taşlardan kalma izler

Ellerinden tutmuş ağlıyor seninle bir cengaver

Gözlerinden yayıldı tüm insanlığa bir bulut

Kim bilirdi bir hurmada saklanmıştı umut

Hangi ölümün ayininde bekler şimdi

Rüzgarların bile saçlarını okşamadığı çocuklar

Geceleri hep aynı korku hep aynı kabus

Biter mi bilmem yüreğimde ki mahpus

III-

Bir gecenin alacasında yürürken perdeli gözler arasından

Koskoca bir şehir ağlıyordu uykusunda

Nakış nakış kainata bir hicran işliyordu ebedi

Gidiyordun, tüm güller soluyordu ardından

Sen gidiyordun, bir miras bırakıyordun gamlı gönüllere

Kim anlayacaktı sırrı, bir güvercinin kanadında

Toplanmışken eşkiyalar şehrin her tarafında

Bütün kapıları kırmışken zulmün neferi 

Bir örümcek ağlarında tükendi tüm feri

Karanlık içinde korku sarmışken kalpleri

Sevrden kulaklarımıza bir nidadır söylenir.

“Korkma, Allah bizimle beraberdir.”

Mustafa İdris

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*