Mustafa İdris şiiri: “EY MEŞALESİYLE GÜNEŞİ ARAYAN ADAM “

Sen kaç vadi daha gezeceksin
Ey meşalesiyle güneşi arayan adam
Elinde tuttuğun solgun umutlarla
İzini taşıyorsun hüzün çağlarının
Saçlarında emaneti kalmış ihanet ağlarının
Zayıf kollarında dağlardan yükün var senin
Izdırap bahçesinde hicrandan gülün var senin
Yakamoza küsen gözlerinden akan bir damla
Çatlatırdı küreyi arzı derinden
İndirirdi yeryüzüne Cebrail’ i aniden
Sen ki aşıklara kadeh sunan efsunsun
İsyan tahtında padişahları boğan sükunsun
Söyle şimdi Kim verecek infazını
Sırrını açığa vuran aynaların
Cinnet şarkıları söylerken tüm cellatlar
Hangi yiğidi taşısın yorgun atlar
Nerede çölün sakladığı saray
Vahaya dahi uğramazken yollar
Kentin tüm şamdanlarını söndürmüş bir yabancı
Kan ile boyamış tüm fermanları bir yalancı
Sinende esaretine tutsak delikanlılar
Mazinin mektubunu taşıyor gözyaşlarında
Ölmeye hazır bakışlarında bir küheylanın
Endişesini taşıyor susuz bir ceylanın
İste ki yağmurlar kopsun bulutlardan
Denizler kurtulsun dalgalarından
Sen meşalesiyle güneşi arayan adam
Nemrut ateşinde yanmış közün var senin
Peygamberden selam eden sözün var senin

Mustafa İDRİS

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*