Mustafa İdris şiiri: ” BİR HÜZÜN NAĞMESİ “

Bir milatlık hicranın izi var şakaklarımda
Hangi sevince sarılsam hüzün topluyor ellerim
Ölüm fısıltılarıyla uçuşan yapraklarımda
Devleri isyana çağırır bir karıncanın figanı
Kurulur geceye sığınanların tutsaklık divanı
Izdırap nöbetlerinde istikbal şarkıları söylüyorum
Geceye açtığım mezara ben yine kendimi gömüyorum
.

Bir nakkaşın ellerinde kırmızıya boyanır
Gökkuşağından çalınmış bütün renkler
Gözyaşı vadisi mahsun, hasret sarmış dört yanını
Eşkiyalar toplanmış almak için bir kelebeğin canını
Ey şehrin ışığını çalan gözler kime perdesin
Denizleri hesaba çeken billur şimdi nerdesin
Bir damla olup akamadım aşkın hudutlarından
Bir türlü kurtulamadım sevda haydutlarından
.

Davut sözlerinden mukaddes bir seda yayılır
Maveradan süzülür Cebrail kanatlarında
Samimi bir dost devirirken bir bir taşları
Destanlaşır çölde saklanan kuyunun gözyaşları
Mukaddes bir ruha gizlenir kelamın özü
Kutlu bir müjdedir kundaktayken sözü
Belki bir gün göğe uzanan duvarları aşar da
Ölüler kulağında yeniden bir şarkı çalınır
Solmaya mahkum edilmiş güneşin intikamı alınır
.

Mustafa İDRİS

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*