Muhammed Balaban şiiri: ” SERZENİŞ “

Yılların benden götürdüklerini anlatsam saatlerce, saatlerce dinlese hüzün yüklü yürekler..

İç çekişlerimle, hıçkırıklarımla, kırıklarımla..

Ben bu anlamsız geçen,

vefasız bir sevgiliye harcadığım yılların,

bende bıraktığı derin yaraların, acısıyla büyüdüm..

Ben yağmurlu günlerde, ona sırılsıklam halde,

heyecanla girdiğim sokakları, çıkmaz olduğunu bilmeyerek yürüdüm..

Ben zemheri gecelerin gölgesinde, temmuz sıcaklığını ondan beklemenin, nafile olduğunu bilmeyerek üşüdüm..

Ben hatırı sayılır birkaç şarkıyı , her dinlememde, onu hissetmemin mutluluğunun boşuna olduğunu bilmeyerek sevindim.

Ben,

” insan olan insana, bu kadar kederi yaşatmaz”

fikrimin, onda  tarif edilemeyeceğini bilmeyerek yaşadım..

Yaşadım mı, öldüm mü, süründüm mü?

Güldüğümü görür müyüm?

Ben yoksa hüzünler ülkesinin

en ücrasına sürgün müyüm?

..

Ne desem ne söylesem nafile..

Kaderim buysa başım gözüm üstüne..

Bu serzenişim için bağışla beni Rabbim..

Beni sevdiğini biliyorum ve elimi bırakmayacağını da..

Bana nasip edeceğin güzelliği beklemenin

sabrı ile donat beni..

Hz Yakub gibi sesleniyorum sana..

Ey Rabbim!

” Bir bekleyiş içinde olanlara, beklediklerini nasip et ”

Muhammed Balaban

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*