Mehtap Karakaya şiiri: ” Güz Düşü “

Güz Düşü

Hangi dala konsa bahar  olur 

Avucundan uçan güvercin ..!!

Kumlarını avuçlamak geçer içimden 

Ellerine ömründen bulaşmış 

Bir bahara ekmek banmak seninle 

Bir bahçe güzelliğini bölüşmek 

Izi kalsın diye dudaklarının 

Gözuçlarımda 

Yemin vermek bir daha ağlamamaya 

**

Hangi eşikteyse ayakların 

Cennete eşlik bir mucize doğar 

Gögsüne gömülmek gecer icimden

Yüreginin sıcağında ezber etmek bir şiiri 

Aynı tastan kaşıklamak  kıvamında acıları

Sifa niyetine

Izi kalsın diye gözlerinin 

Alnımın keder cizgilerinde 

Sehrinin kaldırımlarına çömelmek 

Iki büklüm bir dirilikle asileşmek sevdana 

**

Ve bu aşkla

Baharlar cennete sen bana 

Kuşlar dallara sevilen 

Sen bana ..!!

Mehtap Karakaya

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*