Mehmet Aydemir şiiri: “GÜNEŞİN ELLERİ”

Sığmadık ikimiz dehlizine ufkun
yarıp karanlığın bağrını 
alaz şafaklara sürdük yüzümüzü


zamanı zamanla tokuşturup 
Kadeh kadeh içtik ayı,
gök alabildiğince sevda 
yer alabildiğince aşk şimdi

serin bir sedir ağacının 
gölgesine yasladık gölgemizi 
kısaldı güneşin elleri
astı mavzer yüzünü
yaprak alabildiğince ılık
toprak alabildiğince yağmur şimdi

durdurup çarkını feleğin
kırdık dişlisini
dün alabildiğince mazi
bugün alabildiğince umut, 
hayal alabildiğince pembe 
düş alabildiğince mavi şimdi

Mehmet şirin Aydemir

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*