Kübra Öztaş şiiri: “MÜNAKAŞA “

Ben-i âdemden bu yana beşer değil mi nankör olan?

büyük hatadan beri hak ve batıl serüveni

ne olacak balçığa bulanmış ruhun ahvali?

neden yıkar insan adab-ı muaşeret bendini

gök kubbenin altından gayrı göçüp gitme vakti

.

İlahi!

cehalet kol gezerken  alem-i cihanda

yakmasın mı ateşler mahşer gününde?

zülfünü savuranla harlanacaksa cehennem

cem-i cuma seyre mi dalacak mahşer gününde?

.

meşrebine güvenmeyip de mahlukat

iki arşın taftadan medet umacak

sanırlar ki bir yorgan  saracak, kurtaracak

insan dediğin cihan müsveddesi,

bir deryada kaybolacak

.

ah ki zemheri!

ah ki Süphan’ın soğuk yeli!

büyük tufanda okunmayacak,

 zalimin esamesi

.

sırattan yürüyecek sahabe ezelden belli

nesiydi yargılamak, kefen biçmek nesiydi?

zor da değildi anlamak aşere-i mübeşşereyi

şah-ı Süleyman ki o kelama erişmedi

.

sen zerre,

sen yedi tamu kapısında zebani

sen ki gönül kapısında çalarsın

zulüm çanlarının sesini

.

İlahi!

dilinden düşmeyip karacalı kelam

ak kefenle uçmağ ister

bu ne irfan bu ne zaman!

semada ki hüma yahut ebabil değilken

cürretine şaşkınım ben-i âdemin

gayrı göçüp gitme vakti

altından bu gök kubbenin

.

Ya Hak! Vardıysa yolumda çakıl

beni etme ellerin diline hasıl

tefakkuha nail et!

 yahut

 üflesin de İsrafil sura

kalmasın cihanda tek bir tebaa.

Kübra ÖZTAŞ

1 yorum

  1. Şiir çok güzel ve çok manidar? Yalnız şiirn ikinci mısrasında geçen büyük hata neye atfediliyor? Eğer Hz Adem se bunu hata olarak yorumlamak çok doğru olmayabilir. Ya da bu hata hak ve batılı ayıran bir durum olamaz diye düşünüyorum. Yanlışsa affola teşekkür ederim

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*