Hatice Coşkun şiiri: ” Bir Kırık Hüzün”

Bir Kırık Hüzün

Kalemin yakarışlarını duymuyorsa bir kağıt

Duymuyorsa yarin bakışlarını bir kalp

Hissetmiyorsa gökyüzündeki bulut, sevdayı

Meşk olmuş hayatlar yaşıyorsak hüzünden

Almışsa hayat bir yerlerden umudumuzu

Düşlere açılan pencereler hep açık kalmalı…

Gökyüzü hep parlamalı

Yıldızlar düşmeli mağrur ve yenilmiş gözlere

Toprak kabul etmemeli sevgiden mahrum bir ağacı

Yansımasıyla düşmemeli bedenler  logar kapağına

Sokak lambaları yanmamalı kaldırımlarda

Yollar çıkmıyorsa aşka

Gitmemeli yoksun bir hüzün ile varılacak yere

Yareni yoksa düşlerin

Hayaller kurulmayacaksa panjuru beyaz evlerde

Yaşamamalı siyah-ı  gamzeli gözlerde

Sahipsiz kalmamalı sevdalar

Yetim çocuklar gibi hüzünlü eğmemeli başlarını yere

Anneler gülmeyecekse yarım olmamalı ayrılıklar

Sevdalar diyorum azizler Kavuşmak olmayacaksa yarım kalmamalı

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*