Hasret Gülşan şiiri: “YAŞAMAK KAVGASI”

yaşamak biraz bir çiçeğin koynunda uyumak,

baharın kırıklığı, yazın küskünlüğü

gökyüzüne yuva yapan bulutların,

ekmek parası kadar zor,

martı sesi kadar gür bir yeşiline bulanmak gibi.

***

yürüyen insanlar görüyorum

kalabalık bize bir suç gibi yükleniyor

umudun kırları soluyor ya bazen

bazen öyle soluyor ki

bazen bir türkü bile yetmiyor

sızılarımızı heybemize yüklemeye.

***

şimdi yalnızlıkların, içimizde büyüyen o güzel çocukların

yatacak yeri bile yok,

gecekondular şehri olan yüreğimizi

derme çatma sıcaklıklara bıraktık biliyorum

bilmek ne zaman iyidir,

bilmemek kadar ağır mıdır

bilmiyorum.”

HASRET GÜLŞAN

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*