Fatma Leyla Deniz şiiri:”Soğuk Odalara Alışkın Uyku”

Sonbahar;
Belli ki incinmiş güneş
Baksana her gün ürkerek doğuyor ufuktan
Olgun meyveler dökülüyor
Rüzgârlı ikindi sonraları
Yapraklar da dökülüyor peşi sıra
Öğle sıcaklığında
Boşlukta geçiyor saatler
Kaldırımlara saklanmış tüm siyahlar
Bir akbaba bekliyor aydınlığın batışlarını
Sonra son ışıklar da titreşip yok olup giderken
Bir şarkının sarı notaları çalınıyor parklarda

Ellerin başının altında
Uyanırken sabahları
Dünyanın tüm acılarını duyumsarsın
Çürümüştür dudaklar
Emmez artık toprağın suyunu
Gözleri buzdan demirler ezer
Kurtçuklar yüreği bulma peşinde
Acıları okşar çiğ taneleri
Bir ürperti dalgalanır göğüslerde
Kafalarda bulutlu manzaralar
Başı sonu olmayan başka başka şarkılar söylenir
Ararken duaları bir son için
Pencerelerdedir göğün bütün suyu
Renkleri atmıştır duvarların
Sonu ne zaman gelir bilinmez
Uzağa daha uzağa
Giden yolların

FATMA LEYLÂ DENİZ

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*