Esma Gülaçar yazdı: ” Tanı O Garipleri Gözlerinden “

TANI O GARİPLERİ GÖZLERİNDEN

Gariptirler onlar, kimi zaman bir yürek sancısından, kimi zaman dışlanmışlıktan kimi zaman yokluktan, kimi zaman hakkı konuşup savunmaktan

Çok uzağımızda değil onlar, hatta kimi zaman onları kendi geçmişimizde bulacak kadar yakınız onlara.

 Hangimiz hayatımızın herhangi bir döneminde, kısa vade de olsa  garip olmadık ki?

Hangimiz bizi yalnızlığımıza gömen çaresizliğimizin kıskacında, kırılan yüreklerimizin feryadıyla başbaşa kalmadık ki?

Kimi zaman hakettik kimi zaman sabrettik

Kimi gariplerin imtihanı kimilerinin cezasıdır yaşadıkları…

Musibeti bir ikaz mahiyetinde  olan musibetzedelerin hali

zehirli bir sudan içmektense bir süre susuz bırakılmak gibidir.

Hataların, suçların doğurduğu o en etkili öğretmen olan musibeti yaşayan, yaptıklarının bedelini ödeyen o gariplerin hâli.

Rabbim bize hep acizliğimizi göstererek kul oluşumuzu hatırlatışındaki sırra hayranım. 

Bizi hükmettiğimizi sandığımız mülkümüzden ansızın yoksun bırakmasaydın,  haddimizi aşarak fazlasıyla sahiplendiklerimizi bizden almasaydın, biz enaniyet  çukuruna düşer, riya bataklığında boğulurduk.

Nefsimiz bizi bitmek bilmeyen emellerinin peşinden sürükler dururdu.

 Ah o  cebelleştiğimiz,    nefsimiz!

Ne çok nankör, ne çok gafil

Ne çabuk da unutuverir geldiği ve gideceği yeri

Hissesini, aciz cüsesini  

Sorumluluklarını ve sınırlarını

Unutuverir bir anda 

Meylediverir riyaya

Dev aynasından bakarda 

Hükmedecek sanır semaya

Neyse ki garip olur da 

Sızlanır o an ah vahla

El açar  rahmet kapısına

Pişmandır artık hatalarına

Birde musibeti sadece  imtihanı olan  mazlum, suçsuz garipler vardır.

İşte o gariplerin ahıdır yakıp kül eden.

O mazlumun feryadıdır kainatı titreten.

Körelmiş vicdanların, taşlaşmış kalplerin zulmettikleri o gariplerin,

hakkı Rabbi katında muhafaza edilecek olan, ecirleri zayi olmayacak olan o  mazlumların

yüreğimde feryatları yankılanır. Sağırlaşamaz, körleşemez ki onların acılarına  bu yürek, kararıp katılaşmadıkça

Onlar yandıkça bu yürek de içten içe yanar durur.

Ey rabbim senin bu engin  adaletin olmasaydı, hep  

bir yerlerde var olacak olan gariplerin acısını vicdanlarımız nasıl yüklenebilir nasıl taşıyabilirdi ki?

Ne sebeple, hangi  hikmetle garip olduklarına bakılmaksızın imdadlarına koşmamız gereken; ırk,  sınıf  ayrımını tuz buz eden  o kardeşlik bağıyla bağlı olduğumuz, bizi bekleyen garip kardeşlerimize dikkatle bak.

Sessiz çığlıkların,  yanan yüreklerin, feryad eden dillerin, rabbine duanın en güzel örneğiyle büyük bir içtenlik ve yakarışla açılan ellerin sahibi olan gariplere,

kimbilir belki de günahlarından damla damla arınan, kalplerinden hırsın, riyanın, kibirin ve kinin temizlenerek akıtıldığı o bahtiyar kimselere, 

gözyaşlarıyla ıslanarak yumuşayan, dünyadan ve dünyalıklardan fersah fersah uzaklaşarak  rabbine yönelen kalplerin sahibi olan o mazlumlara,

bu dünyada garip, sonsuz alemde seçkin olacak olan sabrın sınavını veren gariplere

Dur ve hikmet nazarıyla bir bak.

Onlardan hisseni al, gönderdikleri mesajı oku. Kainattaki her olaya bir ibret bir hikmet nazarıyla bakarak hisseni alacağın gibi.

Sana öğrettikleri sende ortaya çıkardıkları herşeyin farkında ol!

Biz onlardan çok şey öğrendik.

Sabırla yükselişi meselâ  

İzzeti,  imanı,  ihlası koruyarak yükselebileceğimizi.

Hak uğruna mücadele etmeyi,

Yaptıklarımızın sonsuz bir hapis veya mükafat yurduyla sonuçlanacak kadar önem taşıdığını, 

Buranın pasiflik, tenbellik ve korkaklıkla değil, onurlu bir  mücadele ile; adalette, cömertlikte, liyakatta sebat ederek, nefsine ve şeytana açtığı bitmek bilmeyen savaşta hep teyakkuzda olacağının farkındalığını kazanmış mücadeleci bir ruh, sağlam bir irade ile   anlam kazanabileceğini öğrendik.  

Biz sizden tertemiz bakabilmeyi öğrendik Hiç bir zaman o gariplerden  olmayanların, imtihan ateşinde yanarak olgunlaşamayanların,

herşeye yetemeyeceğini, yetişemeyeceğini ve acizliğini göremeyenlerin 

kul olmanın bilince ermemiş,  enaniyetini,  kibirini def edememiş olanların bakışlarında, kalplerin aynası olan o  

bakışlarında bir izzet bir mana bir şeffaflık arama boşuna. 

O izzet ve iman,  rabbine borçlu olduğu kulluğu ikame etmek için zorluklara göğüs geren cesur yüreklerden bakışlara yansıyabilir ancak.

Sen artık ibretle baktığın o garipleri sana bakan gözlerinden tanı

… 

Esma GÜLAÇAR

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*