DeNiz ‘in kaleminden: “Bİ DÜNYA PETRA “

Koparak düşüyorum günlerden
Dışarısı içeriden hep daha sıcak
Karamsar düşlerin aşksızlığından
Üşüyen şeylerle soğuyorum içten dışa

Marifet,
Aşk şiiri yazmak değil
Marifet,
Bir yumruğa aşk ile kafa tutmaktır
İş’ki,
Şiiri aşka sevdirelim.

Ah! Beyim…
Ömür dediğin yaşlı bir ayak
Sen de sağ, ben de sol
Ortada bir duble rakı
Ortada bir duble yol 

Tüm boşluklarımızdan sağanak yağmalı
Çok kirliyiz…
Öfkeyi kine katık edenlere
Umutsuzca çiviliyorum derinlerimi

Az bir nefes alsam
Ciğerlerimden utanırım
bunca ölümün ortasında

Bazı ölüler ÜÇ bilemedin BEŞ yaşında
Aramızda
Üçün Beşin lafı olmuyur
Utanıyorum!

İnsan!
Sözleri kalbinden büyümeyen çoğunluk
Eğreti iyilik cümlelerini birer birer
Silebilmeli

Sessizlik olsun biraz
Çok ama çok itibarlı sözlerinizden
Yorgunum…

Zaman hep bitiyor
Zaman kıyılarımdan çekiliyor

Ah! Beyim…
Görebildiğiniz kadar benim sahilim
Gözlerinizle
İşte böyle aldanıyorsunuz
Gökyüzü ve bulutları
Bakışınızda taşıdığınız için

Sade bir yürek gerek
Filistin askısında
Hepimiz birer birer
Aldatılmış çocukluğumuzun
‘’Arap’’ sabunu ile yıkanmış
Vazgeçilmiş baharlarıyız.

İşte, Aşk buna lazım… 

Deniz…

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*