Canan Türkarslan Kiraz yazdı: ” Geç Kalmalardır Payımıza Düşen”

GEÇ KALMALARDIR PAYIMIZA DÜŞEN

Neden hep uzağındayız ruhumuza iyi gelen insanların?

Neden hep uzağımızda gönül kapısını sonuna kadar bize açacak ve bir daha kimseye açmaksızın o kapıyı kapatacak olanlar?

Neden eksik kalan yanımızın tamamlayıcısı olanlarla hep ayrı yollarda yürüyüp ayrı havaları solumak zorundayız?

‘Acaba’ diyorum, ‘acaba gerçekten incitmezler miydi, kanatmadan, bıkmadan usanmadan severler miydi yanımızda olsalardı?’

Yoksa bile bile aldandığımız bir serabın tutkunu olmak mı bizimkisi?

Koca bir muamma, çözmek zor..!

Bildiğim tek şey var ki, en büyük sessizliği, en koyu yalnızlığı ve derin izler bırakacak, belki de hiç iyileşmeyecek yaraları bir nefes kadar yakınımızda olanlar sunuyor bize , gösterişli bir bahaneler paketiyle.

Biz onlara hayat olmaya çalıştıkça, onlar acımasızca yaşama tutunduğumuz dalları  kesip elimize veriyor.

Ve birileri birilerine geç kalırken, hikayeleri hep ‘keşke’ler yazıyor.

                   Canan Türkarslan Kiraz

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*