Burcu Yalkın şiiri: ” Göztaşı “

GÖZTAŞI

dünya ne büyük yanılsama Asude!

eteğinde değil, yüreğinde kırdığın göztaşına

müptezel bir gülümseme bırakan

kalabalık seslenir

‘üveyik kuşu git burdan’

bakışlarında,

sinema koltuklarını gösteren biletçi edası

kendinden emin,

karanlığa ışık olduğunu sanan budala

fenerini tutar uçuruma 

tam sırası ‘atla’ senin vatanın burası

kuşsun sen kuşluğunu bil!

gözlerin arar eskimiş de olsa

gökyüzünün camgöbeği mavisini

çukura bıraktığın mor mektup

tahta atların tutsaklığını

demir ellerin soğukluğunu

sokak köpeğinin kaldırım üstü yaşamını

senin kısa intiharlarını

anlatır, sus yarasına basa basa

siyah kanamayı başlattığın

gecenin o ayıplı yüzüne

bir şey

bir şey söylemek istersin

çok geç!

kelimeler pıhtısını attı cümleye

artık tüm konuşmalar felçli, yarım, ölü 

saç telinin ucundaki kırıklara benzer ötekiliğin

kesilip atılmalısındır

elinde makas bekler mükemmeller

küçücük fark yeter

hizayı bozdun

ışıltılar gölgelenmesin

kenara çekil, ses çıkarma

her zamanki görünmezliğini kullan

olmadı o kadar insan içinde

bir sen uzun uzun süpürüldün

faraşa toplandın

çöplüğe yakıştığını hatırlatan

kahkahalar arasında

bir kapı eşiğine yerleştirildin

kedi yavrusunun gözlerine benzeyen 

yalnızlığına bakarak ağladın (Asude nerdesin?)  

ayakkabılarımı çalmışlar anne

ben şimdi nasıl okula gideceğim

affet! hep o ayakkabılar yüzünden

bu yarım hayat

Burcu Yalkın

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*