Betül Sahra Vatanoğlu şiiri: “Tanrının Ormanın da”

Tanrının Ormanın da


Haykırıyorum çaresizce
Koşuyorum delice
Aşka lanet ediyorum
Sessizce
o kutsallaştırıyor
Kendini gizlice
Nefes lazım bana
Sadece senden bir
Nefes..

İlerleyen zamanla
Tanrının ormanında
Çıkışı arıyorum
Kaybolmuş ruhumla
Pusulam şaşmış
Tüm benliğimin
Vuruşların da

Saçları savrulmuş
Sanki yüzü avuçlarımda
Hayali bile gerçekti
Tıpkı bir ayna gibi
Karşımda
Sarılmak istiyorum ruhuna
Tanrının ormanında
Boğulmak istiyorum
Aşkın sularında
Gözlerimi açmak istiyorum
Alaca karanlığa..

Sessizliği bozan bir tını
İşliyordu kendini
Her dokunuşunda
Teslim oluyorum
Hesapsızca..

İlerleyen zamanla
Tanrının ormanında
Çıkışı arıyorum
Kaybolmuş ruhumla
Pusulam şaşmış
Tüm benliğimin
Vuruşların da..

Betül Sahra Vatanoğlu/20.11.2019

1 yorum

  1. SAHRADA KALMIŞ BİR KALP
    Seni sevmek miydi zor olan
    yoksa sana kavuşmak mı?
    Sana dokunmak mıydı değerli olan yoksa seni aramak mı?
    Ben sadece seni sevmek istedim
    Küçük de olsa dünyam, yalan da olsa dünyam

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*