Talân Ayşe Kanca şiiri:” Hiçlik Makamı”

24 Ekim 2019 Talân Ayşe KANCA 0

İçimde hoyrat bir kadın, Bağırıyor avaz avaz… Kor olmuş yüreğine arıyor bir vuslat!. Yürüyor caddede adamlar… Adamlar umurunda değil ki kadının!. Aradığı bir göz oda, Odada bir küçük yatak; Yatakta güzeller güzeli bir çocuk!. İçinde büyüyor kadının acı, Ne vakit ekilmişti bilmeden, Işkın veriyor durmadan… Görenler gözlerine çekmiş perdeleri, Herkes hallice iç güveyinden!. O çocuk gökyüzü kadar mavi, Ağaç kadar yeşil, Barış kadar güzel… O çocuk var!. Varol çocuk; Kim sıktıysa ilk kurşunu ona çevir yüzünü Sonra kim sildiyse gözyaşını, koş sarıl minnetle… Kim ağlattıysa sil hatırından, Kim güldürdüyse, ellerinden tut!. Varol çocuk; Şiirlerde olmasın sade mutluluk!. Dizelere sığmasın sevinçlerin, ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: “SONSUZLUK GİYEN KADIN “

1 Ekim 2019 Talân Ayşe KANCA 2

Merhametine müdanağa etmeye gönüllüyüm Cavidan!.Eski usul seviyorum seni…Tutup kuytuda ellerini götürmeden dudaklarıma,Değmeden o ipek tenine,Almadan kokusunu saçlarının… Adın gibi seviyorum seni…Iskartaya çıkartılmış adamlarız biz;Bir kadını saklısında severken ölenlerden,Ölürken bile, adını kalbine gömenlerden!. Sen hiç “sonsuzluk giyen bir kadın gördün mü” deseler.Seni anımsarım,Anımsarım ki; zülüflerin kadar karaydı gözlerin…Hiç bir gece daha çok yakışmazdı ömrüme,Hiç bir gün daha güzel doğmazdı sen kadar,Hiç bir bulut, yağmura yakalanmazdı böyle gönülden!. Cavidan,Adın kadar eskiyim ben,Artık anımsanmıyoruz,Anımsansak da umursanmıyoruz!. Peki ya,Dizlerinin bağı çözülünce aşkın,Kim yalvaracaktı bizim kadar Tanrıya?Var edene şükürler olsun derken bileAyrılık ilmeğini geçirecekti zaruriyetten boynuna!. Talan Ayşe Kanca

Talân Ayşe Kanca yazdı: “KEDER BUSELERİ “

19 Ağustos 2019 Talân Ayşe KANCA 1

Keder Buseleri Soyu tükenmiş gibisin. Tırnaklarının arasındaki  toprak en bereketli tarlalardan alıntı. Suyun; dünyanın yaratılışından bu yana en duru ve saf halinde. Kıyamet kopsa sekiz yüz yıllıksın, taş çatlasa bin. Göz pınarlarında hiç akmamış yaşların kalıntıları var. Dudaklarında kondurulmamış keder buseleri.  Ellerine her baktığımda hiç dokunulmamış gibiler. Tenin hayatın her safhasında sana güç veren mermer basamakları çağrıştırıyor, saçlarınsa: Işık oyunlarının bile senin buklelerine yapabilecekleri bir şey yok. Asılsam onlarca kattan aşağı; sanki üzerine bir kelebek konmuş. Tutamlarına ayırsam; bir tanesi bileğim kadar. Bir zamanlar, üzerinde başaklar salınan o uçsuz bucaksız tarlada, sarıyla siyah arası bütün renkleri görebilen ben, şimdi saçlarının ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: “ELYASA”

11 Temmuz 2019 Talân Ayşe KANCA 0

Şahikaların bir adı var kadınım… Seninle erdiğimiz bütün şahikaların bir adı var!. Mürdüm rengi bir sokağın aşk çocuklarıydık biz… Sen benden evvel sevmemiştin kimseyi Ben senden sonra!. Adımızı ifşa ettiler…O nasıl bir zikirdi bilmediler!. “Elyesa” idi adın, Gurbet kuşları gibi vatanından uzakta, Hep ninnilerinle avundun, Avun Elyesa!. Kimsesizlerin de bir kimsesi varBelki benim kimsem senin kimsene el,Ama inan var!.Nasıl o mor salkımlı ağacın dallarında soluduysak biz aşkıO dalların eğildiği topraktır onun kimsesi!. Elyesa…Ben düş bahçelerinde seninle seviştim,O ten bir yok oluştu,Binlerce kez kayboluştu!. Şiir sensin, Senin için yazılacak dizeleri seçmek hakkın, İstediğin kadar yaz kendini, Ben asırlar boyu okurum!. Sırat ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: ” KAF DAĞININ ARDINDAKİ SIR “

18 Haziran 2019 Talân Ayşe KANCA 0

Sen hiç umut ettin mi? ** Bir daha kimselerin hükmüne boyun eğmemek için, Bir milat gibi sayıp seni; Sana teslim oldum!. * Tam da göçebe bir ruha yakışır bir son! Nereye sürüklensek; hep aynı keder, Nerede demirlesek; aynı elvedâlar… ** Oysa ben umut ettim; Kalbime yaslanmış kalbine, Koca bir ömür biçtim! ** “Gözlerine sürme” diye çekilmişken zaman, Sen yiyip bitirmek istedin saliseleri… Ve onlar akrebin yelkovana aşkı için; İnatla direndiler!. ** Umut; Kaf dağının ardındaki sır sendin… Ve masallar yazılırken, hep aklımdaydın!. ** Sen; ayazların kan ter içinde uyandığı o yaz gibi, Eriyip durdun kalbimin odalarında. Her damladığında; Evrende yankılandı ….

Talân Ayşe Kanca yazdı: ” KARUN’UN KİBRİ”

29 Mayıs 2019 Talân Ayşe KANCA 0

Çıplak ayakla yürüdüğümüz o kumsalda yakamozların gözlerimizde bıraktığı izler kadar muhteşem değildi yaşamak…Aslında yaşamak bir zürriyet savaşıydı senin için, biri kız diğeri erkek iki evlattan ibaretti aşk.. Kusursuzluğun celladın olduğu bir fikir münakaşası ve adil olmayı arzuladığın ve hiç olamadığın gerçeğiyle yüzleşmek zordu, acıyı benimsemek ve onu içselleştirmek mümkün değildi senin için. Ne vakit iki kişilik bir ziyafet olsa sen hep tek başına oturmayı arzu ettin o gönül sofralarına, ikincisine yer ayırmak hakkaniyetli gelmedi hiç!.Seni tanımak seni anlamak demekti, seni anlamaksa senden vazgeçmeme sebepti!. Kibrinin yerle bir ettiği hayatlar için üzüldüğünü hiç görmedim. oysa senin için üzüldüklerine şahittim!.Bir karış toprak ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: ” KIRIK KANATLAR “

17 Mayıs 2019 Talân Ayşe KANCA 1

Kanatlarını kırdılar kuşların… Artık göğümde uçuşmuyorlar Ve  sapanların hepsini toplasak Ödetemiyoruz o acıyı!. ** Zift gibi bir gecenin sabahı, Yapış yapış düşlerim oldu benim… O katrana bulanmış pişmanlıklar için Tek çareydi kıymak hepsine! ** Bilyelerimi alıp kaçan çocuklar gibiydi hayat, Bilyelerimi geri getirdiler; … Ben aynı ben değilim, Niyetleri ne kadar halis olsa da; Aklanamıyorlar!. ** “Korkmak” diyor Annem, En çok sende sığ duruyor… Annem bilmiyor; O kadar derin ki bende herşey!. Bir ağıt yankılanıyor nefesimde, Alsam bir türlü, Almasam; hatırı kalır yaşamanın!. ** Jilet kesiği gibi bir acı var kalbimde… Anımsamak azımsanmayacak kadar ağır!. Kanatlarını kırdıklarından kuşların, Uçup gitmek ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: ” İCRAYA VERİLMİŞ GÜNAHLAR “

9 Mayıs 2019 Talân Ayşe KANCA 2

Bir umut tarlasında yokluğu sürüyordum benKimse dönüp bakmıyordu yüzüme,Kimse umursamıyordu,Kimseydim ben, hepsi bu… Bir yetimhanede, hem öksüz hem yetimdimNe var olmak ağırdı,Ne yok olmak aslında!. Ben, özenle büyüttüğüm o çocuğun teriydim…O dünyaya yayılan kokuma kurban olan yoktu,Beni arsız bir yalanınİcraya verilmiş günahı saydı hayat… Hep alacaklılarım vardı,Hiç ödenmemişti o borç!. Ne vakit uyansam , Bir düşlük yer vardı aklımda…Ve o düşlerin ederi kadar yaşadım ben,Bir avuç yalnızlığın koynunda!. İnsan saklındakine aşık olmaya görsün;Sanır ki, bütün dünya benim,Ben hiçliği bile varlık edebilirim… Oysa gövdesine ağır geldi mi o ruh,Soyunur da önünde göremezsin sen…Ve bir gölgenin peşinde dolaşırken O güneşe esir olursun hep!. ….

Talân Ayşe Kanca şiiri: ” YAZILMADAN OKUNMAK “

1 Mayıs 2019 Talân Ayşe KANCA 1

Zamanın biri; Onca masalın yazılmamış hali… Ve hiç okunmamış bir şiirsen sen… O vakit, daha yaşamadık, ne mutlu bize!. ** Artık, gerisini düşün, Yoklukların paha biçilmez zaferiydin sen. Sonra her şeye sahip olduk, Ve yenildik; aşka dokunduk ve yaktık onu! ** Sen kendini Orhan Veli saydın, Ben sanki Leylaydım… Nasıl karşılaşmıştık o İstanbul da Ve dinmiyorken o sucuların çıngırakları!. ** Zamanın eli değmişti ikimize, Ve herkes kadar gerçek kıldı bizi… Sen Şüpheler diyarında kimsesiz bir kadındın Ben Beyhude ormanında bir ömür seni aradım!. ** Artık gerisini düşün; Ben seni hep, Yazılmadan okunmuş saydım!. Talân Ayşe Kanca

Talân Ayşe Kanca yazdı: ” AŞK ÖNCE KENDİNİ YER “

21 Nisan 2019 Talân Ayşe KANCA 6

ÖYKÜ Zembereğimi boşalttım. Bir ileri, bir geri sayıyorum… Terden ıslanmış yüreğim. Çatık kaşlarım yüzümde hiç de şık durmuyor. Biraz küf kokuyor anılarım…  Oturmaktan sıkıldım, kalkıp biraz yürümek için karşı sahilde alıyorum soluğu. Köpeklerini gezdiriyor birkaç kişi, bir çocuk topuyla oynuyor, iki genç kız belli ki sevgililerini çekiştiriyorlar, etrafa aldırmıyor hiçbiri… Yaşlılar için yer yok burada. Yani yaşı 40 aşmışlar için… Burada dünya neşe çığlıkları atıyor, bense biriktirdiklerimi harcıyorum… Tek dal sigaramı çıkarıp yakıyorum, çok şükür sokakta içmeyi yasaklamadılar daha. Bulduğum ilk banka oturup tek tek gelip geçenleri süzüyorum önce. Çoğu umarsızlığın sınırlarında, yaş henüz anlamlandırma yaşı değil, yaş, solukları kesilene ….