Seyyah Nida yazdı: “KUM SAATİ “

22 Nisan 2019 Seyyah NİDA 0

“Beni kötü rüyalardan uyandıran sevdiğim ilk adam… Bir bilsen seni nasıl özledim… Kar yağıyor şimdi, otuz yaşım bitti,  Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,  Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;  Selamını aldım babacığım,  Kin büyütmedim kalbimde…. Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde…” Bugün yokluğunun, birinci yılı… Sensiz geçen, kocaman bir yıl… Duvardaki resmin, masadaki bardağın, gazete okuduğun gözlüğün,sehpanın üstündeki tesbihin… Hepsi aynı yerinde ama sen yoksun Babacığım… O elim kalp kriziyle bize veda edişinin arkasından tam bir yıl geçti… Sensiz ama seninle birlikte geçen kocaman bir yıl, dile kolay kalbe zor söylemesi… Anımsar mısın, küçük bir kızken ellerimden tutar, beni parka götürürdün. En çok sevdiğim şeydi, ….

Seyyah Nida yazdı : “MÜNKESİR BİR KALBİN HİKAYESİ”

18 Nisan 2019 Seyyah NİDA 0

Hikaye- 1. “Akşamları gelir incir kuşları, Konarlar bahçemin incirlerine. Kiminin rengi ak kiminin sarı. Ah beni vursalar bir kuş yerine. Akşamları gelir incir kuşları.” Ankara’nın ufkuna yavaş yavaş batan güneşle birlikte mor renkli bir hüzün çöküyordu. Nazan, akşamın efkarını yüreğinde bütünüyle hissediyordu. Ela gözlerindeki hicran, yüzünden okunuyordu adeta. Her zamanki gibi bilgisayardan  Farid Farjad’ı açmış, kendine bir Türk kahvesi yapmış, okunmayı bekleyen sınav kağıtlarını eline almıştı. Hüznünün dağılmasındaki nadide vesilelerden biriydi, Farid Farjad. Notalardan kemanın tellerine akan nameler, Nazan’ın kırık kalbine bir merhem oluyordu. Çocukların sınavlarını okurken zamanın nasıl da çarçabuk geçtiğini fark edemedi bile. Akşam başladığı kağıt okuma maratonu ….

Seyyah Nida yazdı: “VAKT-İ CEMRE II “

13 Nisan 2019 Seyyah NİDA 0

Bir Aşk Hikayesi  “Leylâ elâ gözlü bir çöl âhusu, Saçları bahtından daha siyahtır.” Nisan yağmurlarının yıkadığı Beytepe kampüsünde, gözlerini aydınlık bir sabaha açan Leyla, yine aynı rüyayı görmüştü. Rüyasında yüzü kederlerden örülmüş sakallı bir genç vardı. Dost kitabevinde kitapları inceleyen genç adam, Leyla’ya bakıp tebessüm ediyordu. Düşünde gördüğü bu adam kimdi? Elbet, Allah bir yerden cevap yollar diye içinden geçirdi, Leyla. Zira vize haftasıydı, Leyla’nın ve sıkı bir şekilde ders çalışıyordu. Cevabını bulamadığı sorular yerine ders kitaplarıyla haşır neşir olması gerektiğinin farkındaydı. Yurtta kahvaltısını yapıp hızlı adımlarla kütüphaneye doğru gitti elinde kitaplarıyla. Sabaha kadar ders çalışacaktı, arkadaşı Elifle… Leyla’nın vizeleriyle ….

Seyyah Nida yazdı: “VAKT-İ CEMRE “

2 Nisan 2019 Seyyah NİDA 0

(1. Bölüm) “Onu kırmış olmalı yaşamında birisi.  Dinledikçe susması, düşündükçe susması…  Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi,  Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.”        Özdemir Asaf Barış, ne söylese de Aslı onu anlamıyordu. Kafasındaki fikirlerin doğruluğundan o kadar emindi ki Barış’ın sesini duymuyordu bile. -Yeter artık! Senin iş seyahatlerinin yoğunluğundan bıktım. Ne zaman sana ulaşmaya çalışsam yoksun. Bıktım bu hallerinden… dedi Aslı. Onca iş yoğunluğunun arasında Aslı’ya yolladığı çiçekler, şiirler de yetmiyordu demek, ona! -Ama Aslı? Neden böyle yapıyorsun? Derken son bir hamleyle parmağındaki nişan yüzüğünü çıkartıp Barış’ın masasına koydu. -Her şey için teşekkür ederim ama olmuyor artık. Yapamıyorum seninle, olmuyor. Hoşça ….