Pakize Güvenç şiiri: “Psikozvari oluşamamışlar”

19 Eylül 2020 Pakize GÜVENÇ 0

Psikozvari oluşamamışlar yemenisinde damar gizleyen süheydam.. mantık  tıkaçlarında dünyaya batanım… emin misin esip geçtiğinden?Dağlar şifasız yerinden yerinmediğindenGüneşin gözüne toz girmediğindenGecelere körelmediğindenDuyguların birbirine karıştığı ecede gerçeklerin üstünün örtülmediğindenİnsan ile insan arasındaki metrekarelere bölünmüş şüphe alanlarının doğada erimediğindenÇocuklaşmanın külleri ömrün yaşlı sesine kaktüs olup batmadı mıSetlerin ruhunun yüzeyinden bir nebze de olsa yağlı kağıt gibi çekilmedi miBir an kalbinden tuttuğun elime dokundunDüşüncelerini düşüncelerimde okudumYağmuru yağma edip Yusuf’un kuyularına dokundunKirpiklerinde titrettiğin korkak dualarını soğuttunKuş canını kan tozlarına bulayan şirinliklerine soluk oldumSeni senden söküp aldığım dere yataklarında yazmanı aklın bilip durulttumÇektim sözlerimin cımbızı ile beyninin soluksuz damarlarında köhneyen karanlıklarıYaz butiklerinden göğsünde bahar soyundurdumÖmrüne sevap ….

Pakize Güvenç yazdı: “Aşk_ı şedid ve hatta şehit…”

15 Eylül 2020 Pakize GÜVENÇ 1

Aşk_ı şedid ve hatta şehit… ‘ Sanisenin ar boşalan, gürül gürül ırmak yamacı, dar nefis ahiri, batını  esarete vadilerden zemzem kucaklıyan hasaleti, bin dallı çiçek özünden düşen polenin zaman rakkasında hesabını melek kanatlarında tütsü tütsü dualıyor…Ahları tutan bezirganların, kulaksız vicdanlarına el _hay ismi ile izan ve mizan sardunyalıyor…Gözüne değen bir görüntünün günahı kabrine veraset davası açarken çağın kapanmayan sual kapılarından, gam ile yuhalayan melekler oradan oraya seher vakti cüppelerinin zarafetine dert etmeden ardalanıp durmaz dediğinde.. koyu günahlarının başı bozuk şehvetine sessiz kalırlar mı sanırsın?Senin bu zulmüne zahir ömrüne körük batırmadan, kanyon vadilerden zahmet alınmadan, tesbih tanesi kan tanesine kul olmadan, ….

Pakize Güvenç şiiri:”Benliğim de yaralanan yare karşı… ‘ “

11 Eylül 2020 Pakize GÜVENÇ 0

 ‘ Benliğim de yaralanan yare karşı… ‘ Başım ağrıyor…Çek de git derdin sinekliğinde toz biriktiren gavurluğundan…Metanet etmem güle dökülen hama karşı.Çek’te rakama Ram olmuşluğuna  git.Sıvazla ecelin tabutlarından can kayıran dalkavukluğa k’arşı.Büyüt boyunu kibrin sergüzeşt ipliklerinde dikilen y’ele k’arşı.Ben aleme bozokum, kızılokum, y’asayım, musayım, hesap vermem deli düzene. Benden şizofrenik bir akıl alkışı….Kahvemi  fokurdatmam küllere dökülen nefislerin ciğerinde közlenen mateme karşı.İkbali riyakar kakafoniden olana, menkibeler ile çiğliğini övene, günaha karay’el esergahı olana çuvaldızımı değdirmem…Benliğim de yaralanan yare karşı! Pakize Güvenç

Pakize Güvenç şiiri:”Özür Dilerim”

3 Eylül 2020 Pakize GÜVENÇ 0

Özür dilerim… Şahit mi arıyorsun?Seherin göğsünden bir ileri bir geri çekilenYel duygularıma.Yürüsem gitsem ayaklarının tozunda benliğimi doyuracak hasret..Semalar büyüyecek yokluğunun yoğunluğunda.Titreyen lambalar şaha kalkacak göz bebeğimin ışık ecelerinde.Hey Ben! bir dinar etmezsin çektiğin sevdanın katında Ona!Haberi yok yağmurun.. Sözlerimde büyüttüğüm çiğdemden,kanımın tenine düşen çiğden ve yüksük parmağından kaderimin kaydığı yıldız tanelerinden, senet alınan cahe düşmüşlüğümden.Kahinlerin kahve fallarından doğrulduğum dünya, yarin gözbebeğinin koylarından çıkaramaz beni yarına.Okyanuslar denli nanelenip içine karışsam da,Zehir çöreğidir kalbine karılan serin sularında.Badem ezip gözbebeklerime, ucu yanık bir mektubun takatinde  yazılırım tonunu görmediğin bir ömrün umuruna.Bu ataçlar ile tutulmuş ömrümün yitik sofrasında,Kendimi koruyacak nimeti gözlerinin içinde dünyaya kapandığım ….

Pakize Güvenç yazdı: “Mor Kanadından Vurulan Kuşun Son Tebessümüdür Bu Sana

1 Eylül 2020 Pakize GÜVENÇ 0

Bir şehrin iyilik  güncesi dediğimiz ulviyet sahibi insan yansımaları ancak bozulmaya uğramayacak dirençte ve süblimleşmeyecek  karakteri endotermik faza sahip ulvi ruhaniyet iktida eden kimselerdir. Bana müzevvir olduğu kadar kalbimin titaniğini batıran şaşa gerekmez.Madde dünyası huzuruma tesbih tanesi dizimi değildir.Ne diyelim… sesinden şiirle tutan, düşüşünü kitap yüküne aşık güçler ile engelleyen, mazmunlara, arzulara, iffete ve rüzgara konu olan, ilmi doygunluğa muhtaç martılara şiiri simit olan insanı ekberlere rastgelelim…Çünkü kalbim de esene rüzgar deyip geçemezsin bilirim…Dilersen halimi diyeyim..Bir şehri bir adımının tozunu hesap ederek arşınlamış hasretim var.Arabanın plakasını B harfinden tanıyınca vücudumdan yere düşen kalbim var. Alfabenin 2. Harfi olan B harfinin ….