Betül Sahra Vatanoğlu şiiri: “Tanrının Ormanın da”

21 Kasım 2019 Betül Sahra VATANOĞLU 1

Tanrının Ormanın da Haykırıyorum çaresizceKoşuyorum deliceAşka lanet ediyorumSessizceo kutsallaştırıyorKendini gizliceNefes lazım banaSadece senden birNefes.. İlerleyen zamanlaTanrının ormanındaÇıkışı arıyorumKaybolmuş ruhumlaPusulam şaşmışTüm benliğiminVuruşların da Saçları savrulmuşSanki yüzü avuçlarımdaHayali bile gerçektiTıpkı bir ayna gibiKarşımdaSarılmak istiyorum ruhunaTanrının ormanındaBoğulmak istiyorumAşkın sularındaGözlerimi açmak istiyorumAlaca karanlığa.. Sessizliği bozan bir tınıİşliyordu kendiniHer dokunuşundaTeslim oluyorumHesapsızca.. İlerleyen zamanlaTanrının ormanındaÇıkışı arıyorumKaybolmuş ruhumlaPusulam şaşmışTüm benliğiminVuruşların da.. Betül Sahra Vatanoğlu/20.11.2019

Betül Sahra Vatanoğlu yazdı: “Kül İçindeki Saklı Ateş “

16 Kasım 2019 Betül Sahra VATANOĞLU 0

Küllenmiş her düşüncenin, her duygunun içinde iyi yahut kötü, acı yahut tatlı, neşeli yahut hüzünlü elbette bir kor sıcaklığı vardır ki, eşelendikçe alevi ortaya çıkar.Bazen ısıtır bu alev, bazen yakar. Olumlu ya da olumsuz bütün hayaller, bütün idealler ve bütün arzular sonuca ulaşmadıkça, hedefini bulmadıkça elbette kül içinde saklanan kor gibi sıcak bekler. Küçük bir esinti, azıcık bir savrulma… Bir hatırlama… Küçük bir dokunuş… Hele içinizi bir yoklayın…Zamanın hızlı akışı, feleğin hızla dönüşü içinde her şey bizim istediğimiz rengi göstermeyebilir, bizim istediğimiz biçimde tahakkuk etmeyebilir. Bağrımızı yırtmanın, yüreğimizi parelemenin, ciğerlerimizi kan doldurmanın faydası da yoktur üstelik. Bu bir ayrı sınav ….