Arzu Aytan yazdı: ” Yan Odadaki Arkadaş” ( Hikaye)

YAN ODADAKİ ARKADAŞ
Kapı aralığından duyduğu hıçkırık sesine yöneldi. Sokak lambasının vuran ışığından duvar
dibinde dizleri üzerine başını yaslamış birinin oturduğunu fark etti. Adımları odaya yönelmeye
çalıştı, ayakları bu cesareti gösteremedi. Yavaşça çıkardığı anahtarı çok dikkatli ve
olabildiğince sessiz tek hamleyle açıp kapısını kapattı. Sıkan kravatını gevşetip havasız kalan
odayı buz kesici bir ayazla doldurdu. Sararmış bardağının içini sıcak suyla doldurup, üzerine
kahve ekledi. Pencereye yanaştı şehir perdelerini çekmiş tüm zarafetiyle ona bakıyordu.
Boğazından geçen son damla sıcak kahveyi de yudumladıktan sonra buz kesen burnunu çekti
sert bir hamleyle pencereyi kapattı. Ceketini çıkarıp yatağa attı kendini, ahşap tavandaki
tahtalara gözü ilişti; her an tepesine çökecekmiş gibiydi. Hıçkırık sesleri yerini piyano sesine
bırakmıştı gözlerini kapatıp notalara bıraktı yorgun bedenini. Ses kesilince yerine boğuk ve
yorulmuş bir hıçkırık bıraktı.
Kapısının tıkırtısına gözlerini açtı gelen Adele hanımdı
‘’Agustin Agustin’’
Afallayarak kapıyı açtı.
‘’Bu sabah işe gitmediniz; vakit öğleyi buldu hasta mısınız?’’
‘’Hayır, hayır’’
Ellerini saçlarının içerisinde gezdirdi.
‘’Uyuyakalmışım hemen çıkmalıyım.’’
Telaşla ceketini alıp kravatını düzeltip çıktı.
Geri döndüğünde koridor da dün geceki aralık kapıya gözü ilişti; kapalıydı ve sessizdi.
Günlerce, aylarca tekrar aynı piyano sesini bekledi ve bu hiç bir zaman olmadı.
Bir sabah o odanın kilitli olduğunu ve üzerinde boş olan yazısıyla karşılaştı. Vücuduna garip
bir hissizlik duygusu hücum etti. Kapı önünde sigarasını yaktı eskiyen kunduralarına gözü ilişti.
Arkasından Adele hanımın sesi duyuldu.

‘’Ne dersin benim evden eski gibi ayakkabıların…’’
Bir duman daha aldı,
‘’Eski kiracına ne oldu?’’
Buruşuk olan yüzünü iyice buruşturan Adele Hanım
‘’Hımm… şu kızcağız savaşta ailesini kaybetmiş buraya sığınmıştı. Geceleri geç vakitlere kadar
sanatını icra ederdi.’’
Kafası iyice karışan Agustin
‘’Peki neden ayrıldı buradan?’’
Gerçek kimliğini öğrendiler, burayı da dar ettiler gitmek zorundaydı.
Gözyaşlarını silen Adele Hanım veda bile edemedi küçük bir notu titreyen elleriyle Agustin’e
uzattı
‘’Piyanoma ve yan oda arkadaşıma iyi bakın…’’

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*