Amila Neslanoviç şiiri: “Ayçiçek”

Ayçiçek

Kalbinin ağrıdığını hissediyor musun?
Ayçiçeğine dön
Ve sıcağı kucakla
Sessizlikten nefes al
Kendinde
Derinlerinde.
Ve sessizliği bütün dünyaya
Açıklayabileceğini düşünme
Gölgenizden daha yakın olduğunu
Düşündüğünüz kişiler için bile
Çünkü sessizliğinizi duymazlar
Çünkü sessizliğimi anlamıyorsanız,
Benim sıcaklığımı
Benim kelimelerimi de
Anlamayacaksınız,
Umutsuzca seni arayan bakış değil,
Masum bir şekilde
Seni çağıran
Bir sestir benliğim
Sessizliğimi anlamıyorsanız beni asla
Sevemezsiniz
Beni anlayamazsınız
İçimdeki ayçiçeğini hissedemeyecek ve sevemeyeceksiniz
Ona nasıl sarılacağınızı bilemezsiniz
Senin nasıl seviliceğini bilmezler,
Bilemezler
Çünkü sessizlik en içte
Sıcaklık en derinde hissettiriyor
Ve en çok yüreğini seviyorum
Sessizliği anlamayanlar,
Asla sıcaklığını hissedemeyecek
Ve unutma
Senin ayçiçeklerin gerçek olan tek şey
Sessizliğe ihtiyaç duyduğunda
Kucaklamak için
Yönünü ona çevirin
Eğer en ufak bir ümit bile olsa, onu bul.
O senin kurtuluşun

Amila NESLANOVIĆ
(BOSNA HERSEK)

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*