Ahmet Yılmaz Tuncer şiiri: “Masal”

MASAL

Yeryüzü çorak bir toprak

Bakışlar hep bulutlarda emanet

Kimsesiz bir papatyanın bahçesinde

Elimizde yaşam emanet bir toprak

**

Bütün gemilerin rotası kendi sonsuzlukları

Sözlerim ulaşmıyor yıldızlara

Eşitlediler bizi kendi dillerine

Konuşmak haram haykırmak haramdı

**

Bir prangadan geçiyor ellerimiz

Ne kadar konuşsak

O kadar sessiz kalıyoruz

Yıllar intihar ediyor biz yine hayattayız

Dünden bugüne kalan tanrısal bir masal

Dinleyerek uyumamızı istiyorlar

Oysa biz yaşamı kareköklerine bölüyoruz

**

Sevdayı hasreti ekleyerek birbirine

Direnişçi bir militan gömleği giymişiz

Yaşıyorsak ölmeden hep bu yüzden

Ahmet Yılmaz TUNCER

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*