Ahmet Yılmaz Tuncer şiiri: “Dirense”

Gecenin içinden bir başka gece çıkıp gelse

Gözlerin olsa onun içinde

Susar kalırdı geride kalan tüm geceler

Ve arşı ispat telâşına düşerdi başımızdaki dağlar

**

Son bir gecemiz olsa seninle beraber

Su içer gibi ama susuz

Sevdalı bir deniz olsa ve içinde biz

Yani sen yani ben akıncılar gibi

Söylense güne dair ne varsa

Günahlarımız ve ellerimiz

Selam dursa tüm ölümlere

**

Ama ağlamasa ölüler

Zaten ağlayamaz ki ölüler

**

Bir geyik su içse bir pınardan

Biz seyre dalsak seninle

Bir geyiği gözler gibi

Bir geyiği düşler gibi

**

O anda başlasa hayat yani bir çocuğun

İlk defa saymaya başlaması gibi

Ve aniden duysak o sesi görmek gibi

Bir telâşımız da olmasa çocuğun yüzünü

Kırklar uyansa ve dolsalar gözlerimizin içine

Biz seninle olmak istediğimiz yerde yani

Ölümü ölümle geçtiğimiz yerde olsak

**

Kanasa tüm yanlarımız kanasa

Bir tek kalbimiz hariç

Çünkü bu kaçıncı asrı kalbimizin kanadığı

İlk biz başlasak gözlerimizle zamanı delmeye

Bedenlerimiz bıraktığımız topraklarda

Su verir gibi çeliğe

Zamana karşı dirense

Ahmet Yılmaz TUNCER

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*