Ahmet Fatih Sarıkaya şiiri: “SÜKUT! MEVT! NEVM! “

Francisco-Goya-The-Third-of-May-1808

Her gün ölüyoruz

Her gece ölümün arkadaşına teslim

Her gündüzde yaşamak öldürüyor bizi

Hangi çeşidi karşılayacak bizi

Sönüyor bir gece lambası daha

Kararan günlerimize inat

Uyku ile taçlandırıyor

Farkında olmadan yeni bir güne karşı

Yine yalnız

Yine bezgin

Sendeyiz artık ey yitik hasretin

Izdıraplı uykular dolusu

Ölüm

**

Bir sigara ile isyanımız

Dünyaya ve insanlarına

Yalan ve oynaşına

Tütünle birlikte kül oluyor

Yaşam

Hayaller ormanı yalnızca küçük bir alevle

İzmaritin dibindeki ateşle tutuşuyor

O ateş bile direniyor Yokluğa

Devam ediyor ağaçta yanmaya

**

Her ölmede tekrar tekrar

Diriliyoruz

Hayata inat

Dik yürümeye, olumlu bakmaya

Güzel giyinmeye ve hâlâ hayaller kurmaya devam ediyoruz

Yandığına inat

Peşine bir tane daha yakmayı düşünüyor

Yakıyoruz da

**

Şimdi uyuyacağım

Ve bülbül gül sunacak

Aşkına inat yitmeyi göze alacak

Kanıyla sulayacak

Koca gövdesinden nehirler akacak

Derin akarsulardan nidalar haykıracak

Dünyanın bir başka köşesinde

İnsan yine insan olmaya çabalayacak

**

Jakartalı bir çiftçi

Zenginlik hayalleri kuracak

Kente kapanıp kısılmış aşıklar

Oflarıyla nice dağlar devirmeye yeltenecek

Şairler ise hiç uyumayacak

Hiç ölmeyecek

Buncasından sonra

Şaire ölüm gerekmeyecek

Zaten yaşadığı da söylenemeyecek

**

Dizeler dolusu kanla karşımıza çıkacaklar

Sükut! Mevt! Nevm!

Ahmet Fatih SARIKAYA

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*