Ahmet Fatih Sarıkaya şiiri: “GECE 12 DE ÇANLARIN ÇALDIĞIDIR”

Bir huzursuzluk sarsa da içimi tekrar

Gece başlasa resmi

Vursun çanlar gece 12 dir

..

Uyku sıkıştırmış olsa da vücudumu

Gönlüm niye hâlâ uyanıksın

Niye

Unutmak bu kadar mı zor

Dermansız ayaklarım üzerinde son bir duruş bu kadar mı zor

..

Çan olmasa da olur

Sirenler var gece gündüz

Acil sirenleri

Yetişmeye çalışan

Hayat kurtarmaya çalışan

Kurtarılan hayat da hayat olsa bari

..

Her şey yine yine aynı

Az önce çıktım komadan

Az önce Azrail yanımdaydı

Görmediniz mi ama nasıldı

Nasıl azametli nasıl ürkünç nasıl candan

Nasıl görmediniz

İnanamıyorum

Kanlı canlı yanımdaydı işte

Almadan gitti geçerken bir selam vereyim demiş dostça

..

Ben hep onu andım

Ölümü

Vefasızlık olur mu hiç

Çağırdım ve geldi

Nasıl fark etmediniz anlam veremiyorum

Durun durun bulanıklaşıyor görüntünüz

Daha erken değil mi

Bir çay içecektik

Nere gidiyorsunuz

..

Anladım siz duruyorsunuz

Giden benim

Ve bundan farkına varmamanız

Ölüm meleğinin yanı başımda oluşuna

Geldi ve aldı gitti

Çanlar çalabilir artık gece 12 de benimçin

Öğleye de bir selayla yetiştirin

Geciktirmeyin son yolculuğumu

..

Sirenler eşliğinde ve ardından dualarla

Bir kaç dost olsun

Toprağımı kazan

Ama dostlarım siz yapmayın bari bana bunu

Siz gömmeyin beni

..

İnsan dostunu hiç gömer mi?

Ahmet Fatih Sarıkaya

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*